Terra-klasse satelliet, zuidelijke breedtegraad...
legt heuvelachtig terrein bloot,
bedekt met grassoorten en velden.
Searcher aan onderzoeksteam. Kunnen jullie ons het statusverslag geven, aub?
Voornamelijk routinewerk, Wilma.
We gaan er nu een einde aan maken. Woestijnachtig, dun.
Het weer is perfect.
We gaan nu op weg naar het veer.
Ik was te voorbarig! Een zeer krachtige wind heeft ons nu getroffen.
Hawk, we moeten onderdak gaan zoeken. - Daar ben ik het mee eens.
Wilma, we gaan nu proberen om onderdak te zoeken, waarschijnlijk voor de nacht.
We gaan bijtanken op Lambda Colony binnen drie dagen,
en dan gaan we de rest van Crucis onderzoeken. - Begrepen, sir.
Buck heeft tegenstrijdige weersomstandigheden gerapporteerd, sir.
Ze verwachten op de planeet te blijven, tot in de ochtend.
Zeg Buck dat ie daar zijn eigen oordeel maar over moet vellen.
Oké, Buck. Hopen dat je iets kunt vinden wat warm en comfortabel is daar.
Dat gaan we proberen! Onderzoeksteam uit!
Buck! Het luiden van een klok!
Weet je, deze plek behoort volkomen onbewoonbaar te zijn.
Laten we gaan kijken. Misschien dat daar iemand woont.
Waar we mogelijk beschutting tegen deze wind kunnen krijgen. Kom op.
Er staat: "Janovus XXVI."
Hij is dood, de ouwe?
Nee, er is een ademhaling aanwezig.
U bent net op tijd gearriveerd, Captain Rogers.
We praten later wel.
Hij verwachtte je.
Het is 1987 en NASA lanceert de laatste van amerika's ruimtesondes.
Aan boord van klein slagschip
beleefde astronaut Captain William "Buck" Rogers,
kosmische krachten die ieders verstand te boven ging.
Tijdens een ongelukkig voorval werd hij bevroren van alle levensvoorzieningen...
door temperaturen waarvan wij geen voorstelling konden maken.
Ranger 3 werd van zijn pad geblazen...
in een baan, 1000 maal kolossaler.
Een baan die Buck Rogers terugbracht naar de Aarde...
500 jaar later.
Vertaling en bewerking: ®onnie 2012 ~Home Translations~
Hier, pak aan.
Wat? - Je moet het aan mijn opvolger geven.
Jij bent verkozen.
Waar heeft u het over?
Alleen iemand als jijzelf...
uit het verleden en het heden...
kan slechts dienen als houder van het symbool.
Uit het verleden en het heden? - Ja.
Jij bent getest in het verleden.
Je zult opnieuw getest worden.
U weet zeker heel veel van mij.
Ik heb 500 aardse jaren gewacht...
op jouw aankomst.
500 jaar? - Slechts een oogwenk...
in kosmische tijd gezien.
Je bent lang geleden verkozen om het symbool te dragen.
Het symbool? Dat begrijp ik ni... - Niet doen!
Draag het met respect mee, ongeopend.
Het bezit een verschrikkelijke kracht. Houdt het zo bij je...
totdat je het in handen geeft van de opvolger.
Maar ik weet daar niets vanaf, laat staan waar het heen moet.
De cyclus van Janovus XXVI...
loopt ten einde, mijn zoon, en ik ben stervende.
Je moet mijn verzoek inwilligen.
Oude man, het spijt me, maar ik.. - Maar je hebt geen keus.
Je bent uitverkoren...
om de boodschapper te zijn.
Oké, ik neem het mee.
Ik ben gerustgesteld.
Het is voor elkaar.
Hij is vertrokken. - De kaarsen gaan uit...
flikkeren een moment,
en dan gaat de volgende uit.
Luister.
Zelfs de wind is gaan liggen.
Buck...
zou de storm juist ontstaan zijn, om ons hierheen te geleiden?
Ik ben nergens zeker van.
Ik weet niet wat ik van deze missie of iets moet denken.
We moeten ons maar houden aan het eerste de beste.
Het graf buiten?
Hij heeft lang en hard gewerkt...
om het in gereedheid te brengen...
voor hemzelf.
Dat hij in eeuwigheid mag rusten.
Amen. - Buck, zou het verstandig zijn...
om het object aan boord van de searcher te brengen?
Volgens mij hebben we geen keus, Hawk.
Ik heb mijn woord gegeven om het af te leveren...
waar het ook heen gaat.
Buck!
Buck! Sorry dat ik je wakker maak. Lunch is klaar.
Mam?
Goedemiddag, Captain Rogers. Genieten van je vertrek?
Ja, natuurlijk.
Hopen dat je van je dutje genoten hebt. Jammer dat ik je hebt gestoord.
Daar. Ziet dat er niet lekker uit?
Wat is er, lieverd?
Mam, hoe lang ben ik al thuis?
Twee weken al, natuurlijk. Je verlof is morgen voorbij.
Wat is er, Buck? - Is er niets mis met me?
Hoe bedoel je?
Ik bedoel, je bent natuurlijk uitgeput.
En we zeiden allemaal dat je het rustiger aan moest doen, maar...
Nee, niet dat.
Ik bedoel, anders, weet je?
Moeilijk om uit te leggen...
Ik denk dat ik die droom had,
dat ik in de 25e eeuw was en een ruimtevaartuig vloog...
en interessante mensen ontmoette.
Buck, je was altijd al een dromer.
Eet je lunch maar op. Ik haal koffie.
Mam, weet je, het is heel vreemd om zo'n droom te hebben.
Alles lijkt zo echt.
Wat maanden lijkt te duren, duurt slechts enkele minuten.
Misschien is het omdat...
Omdat je je zorgen maakt om de missie. - Nee, nee.
Elk detail van die missie is tot op het laatste puntje berekend.
Geen kans op een foutje.
Dat zeggen alle ontwerpers,
maar dat raketsysteem ontplofte meteen de eerste keer toen ze 'm testten.
Er is een man omgekomen.
Ja, en dat brandstofprobleem wat dat heeft veroorzaakt houdt het nog steeds.
Mam, ik ben blij dat ik deze missie mag doen. Ik werd gekozen over 12 anderen.
Luister. Ik heb me kapot gewerkt om deze kans te krijgen.
Mijn enige grote ambitie was om dat ruimteveer te mogen besturen.
Bovendien, het zorgt wel dat bij de top van NASA kom.
Is zo'n ambitie wel de moeite waard, om bij de top te behoren?
Het uitzicht is veel leuker van daar uit.
Trots is één van de zeven dodelijke zonden.
Luister nou. Ik wil niet dat je je zorgen maakt.
Begrijp je dat? Er is niets om je zorgen te maken, dat beloof ik je.
Oké, Buck. Je weet dat ik erg trots op je ben.
Alleen word ik soms een beetje bang.
Niets om bang voor te zijn. Ik zeg je wat ik zal doen.
Ik neem één van die bloemen. neem die mee wat geluk brengt, goed?
Ik zal terug zijn voordat ie verwelkt is.
Controlecentrum, Ranger 3. Baan bereikt.
Als verloopt gladjes als een babykontje.
Je gaat prima, Buck Afstandsbepaling in orde.
Brandstofverbruik, chronologische tijdswaarneming aan.
Ik ga de automatische tactische instellingen uitproberen.
Dat is een optie, Buck, maar beter een andere keer.
Laat de automatische lijn de tactische instellingen uitvoeren,
laat 'm een keer of twee op het panel verschijnen voordat jij ervan verdwijnt.
Luister, als we het nu vandaag doen, lopen we zes maanden vooruit.
Dan zitten we eerder in het programma.
Kijk of je weg vrij kunt maken, Charlie? - Even wachten.
Oké, Buck. Alle aandrijfsystemen zijn gereed.
Maar onthoudt, Niet langer dan 3 minuten ontbranding.
3 minuten, veel succes.
Dank je, Charlie.
Volle aandrijving... nu!
Oké, komop, liefje. Laat zien wat je kunt.
G-Krachten zeven, en nog steeds versnellend.
Even wachten. Ik voel wat trillingen.
Het lijkt van motor drie afkomstig.
Het word heftiger. - Zet drie af, Buck! Zet af!
Ik denk dat het de uitlaat- turbulentie is van één en twee.
Ik kan haar niet meer houden!
Begint te slingeren Probeer te stabiliseren!
Buck, je zit uit de koers! We verliezen je uit de reikwijdte!
Het onderhoudsysteem word beďnvloed.
Cockpitverwarming defect.
Ijsafzetting begint.
De bediening is bevroren.
Temperatuur in de cabine daalt nog steeds.
Controlecentrum roept Captain Rogers op.
Kom erin, Buck!
Wat is er gebeurd?
Je schreeuwde iets uit over dat de bediening aan het bevriezen is.
Daar werd ik wakker van.
Toen verstarde je als een dode.
Met je ogen open,
maar zag iets oneindig ver weg.
Ik was ver weg.
Ik was terug in mijn eigen eeuw, Hawk.
Dromen dat ik thuis was.
Alles opnieuw belevend...
tot op het laatste moment...
mijn missie geraakte van het pad.
Behalve dat ik niet aan het dromen was.
Ik heb het opnieuw beleefd.
Ik was daar.
Iedereen is veilig aan boord. Zet opnieuw koers naar Lambda Colony.
Begrepen, Admiraal. Koers berekend:
140 degrees kubiek, zesde galaxiale vlak.
Hier is het.
Dus dit is de mysterieuze kist?
Een speciaal bezorg pakket. Waar het heen gaat en naar wie, geen idee.
Crichton, meldt u bij de brug, meteen.
Buck, dit lijkt op een prachtig kunstvoorwerp...
vervaardigd uit een soort van lichtgevend materiaal.
Kan het gevaarlijk zijn?
Dat weet ik nog niet zeker. - Die ouwe sprak over een verschrikkelijke kracht
en afgelopen nacht had Buck een vreemde ervaring gehad.
Oh, ja, de droom waarover je het had,
het terugkeren naar de 20e eeuw, je moeder weer ontmoette.
Misschien dacht je gewoon weer aan thuis en je geliefden...
voordat je in slaap viel. - Nee, Wilma, ik was terug bij m'n moeder.
We waren aan het praten. Ze was net zo levend als jullie hier allemaal.
Wat ik herbeleefd had was echt. Ik kan het alleen niet verklaren.
Admiraal, ik moet bezwaar aantekenen voor deze interruptie.
Uw aanmaning overviel me net toen ik...
een diepzinnig manuscript op me liet inwerken...
voor Dr. Goodfellow. - Bespaar me je details en ga aan het werk.
We hebben een doorbraak betreffende kist nodig.
Wat een kinderachtig eenvoudige taak...
nauwelijks gerechtvaardigd... - Meteen, Crichton.
Goed dan.
De compositie is een ongebruikelijke variant van een groene edelsteen.
Hoogst ongebruikelijk. Atoomverbinding lijkt photon-gevoelig, wat zonder twijfel
de variabele oplichting verklaard. - Wat zit er in de kist?
Geen gegevens ontvangen door mijn receptoren.
Direct onderzoek van de inhoud is vereist.
Laten we niet van stapel lopen door het te openen, Chrichton.
Er werd mij gezegd dit af te leveren, gewoon zoals het is, aan de rechtmatige eigenaar,
wie dat ook zijn moge. - "Rechtmatige eigenaar"? Daar kan ik bij helpen.
Misschien is het één van de Beschermers. - Beschermers?
Ja. Ik een voorgaand onderzoek verricht van deze manuscripten die je mee terugbracht.
Ze zijn buitengewoon fascinerend.
Een steeds wederkerend motief komt erdoor.
Hetzelfde motief welke ik observeerde in vele oude culturen.
En welk motief is dat, Doctor?
Er zijn bepaalde heilige figuren wijd verspreid in het universum.
Ik lees iets voor. "Tien onbekende, bescheiden,
rechtschapen zielen wiens plicht is om de macht te behouden van de wereldorde."
"Elk van hen belast met een symbool...
dat de kosmische dimensies op zijn plaats houdt."
Inclusief de vierde dimensie? - De vierde dimensie, natuurlijk, en de tijd ook.
Volgens deze geloofschriften, mijn jongen,
is de beschermeling van de tijd bedoeld om te dienen...
voor een enkele eon, en wordt dan vervangen.
En als zijn opvolger niet word gevonden,
zal de orde worden vervloekt, rampen zullen verschijnen,
gebrekkige mensen en falen zullen leiden naar choas en vernietiging.
Dat zou betrekking hebben op het aardse verleden...
toen grootse rampen plaatsvonden, of niet? - Ja, inderdaad. Je hebt gelijk.
En de uiteindelijke atoomoorlog welke bijna de aarde vernietigde.
Admiraal Asimov, mijn scherm toont ineens iets raars aan.
Wat is er mis? - De navigatiecomputer lijkt...
ons te voeren naar 359 graden kubiek.
Waarom, die koers laat ons afstevenen naar de rand van de Melkweg!
Inderdaad, sir. Ik begrijp niet wat er is gebeurd. - Ga over naar handbesturing.
Stuur ons terug richting Lambda Colony. - Natuurlijk, sir. Over op handbesturing, nu.
Die computer moet grondig onderzocht worden. Crichton, aan de slag ermee.
De computer functioneert volkomen normaal, Admiraal.
Maak dat de kat wijs. Het heeft ons 219 graden uit koers gezet! Controleer het!
Goed dan, Admiraal.
Dames en heren, opstandige computers of niet,
we zijn op weg naar de Lambda Colony.
En lang leve de vrijheid, voor als we er zijn.
Vooral voor een zekere, bruidegom in spé.
Dierdre's schip arriveert twee dagen voor ons uit,
en het trouwfeest is geregeld. - Mooi.
Oh, Captain Rogers en Hawk, ik hoop dat jullie beiden bij de ceremonie zullen zijn.
Ik heb beloofd dat ik op je trouwfeest zou gaan dansen, of niet?
Als ik tenminste dit aankan. Excuseer me.
Nog iets kunnen vinden, aangaande de bestemming? - Nog niet, Admiraal.
Zelfs de gevoeligste sensoren in het laboratorium...
konden niet in het binnenste indringen.
Ik kan maar niet begrijpen waarom we niet eenvoudigweg...
in dat vervloekte ding kunnen kijken om te zien of iets in zit.
Ik geloof zeer zeker niet in deze sprookjes over het gevaar en zijn kracht.
Admiraal, Admiraal... Eten.
Mijn God!
Wat gebeurt hier?
Begrijpt u het dan niet, Admiraal?
We sterven letterlijk van de honger.
Wat is er, Admiraal? Voelt u zich niet goed?
Wat?
Nee, het gaat goed met me.
Excuseer me. Ik moet terug naar de brug.
Hawk, kun je hier even op letten?
Hawk! Ik ben er! Ik ben er!
Koori.
Hawk. - Koori.
Mijn liefste.
Ik heb je zo gemist.
Verlangde naar je, dag en nacht.
Hawk. Een ogenblik met je, Hawk. Even een ogenblik.
We zullen nooit meer uit elkaar gaan.
De kist. We houden 'm en blijven altijd bij elkaar.
Maar dat is niet mogelijk.
Je riep me en ergens was het toegestaan om naar jou te komen.
We zitten in twee werelden nu.
Ik zal met je meegaan, naar jouw wereld.
Ik verlaat dit leven...
om met jou te zijn.
Nee.
Het is jouw tijd nog niet.
En we doen elkaar nu alleen maar veel verdriet.
Verdriet? - Ja.
Helemaal niet.
We zijn weer samen. - En we moeten weer uit elkaar gaan.
Lijden aan dezelfde pijn, steeds maar weer.
Tot ziens, mijn liefje.
Nee!
Hawk, gaat het?
Koori was hier. - Koori?
Maar hoe dan? - Koori?
Ze was zijn vrouw.
Het geeft niet, Hawk. We nemen de kist mee. Rust wat.
Kolonel.
Ik heb Hawk nog nooit zo emotioneel geraakt gezien.
Ik vraag me af wat er gebeurd is. - Heeft hoogstwaarschijnlijk met dit ding te maken.
Ik wou dat het nooit mee aan boord gebracht werd.
Je kunt het maar beter melden aan de Admiraal, en ik breng dit naar het lab.
Pardon. Wie bent u?
Wat doet u hier?
Oh, mijn God.
Doctor, heeft u een vrouw met een wandelstok voorbij zien komen?
Een vrouw met wandelstok? Nee. Waar heb je het over?
Er is niemand anders in die gang. - Maar...
Wat scheelt er?
Laat maar.
Voelt u zich al beter, Admiraal? - Veel beter, dank u.
Er leek een vreemde vloek daar te zijn.
Eén van die vlugge 'Dagmerries', dat soort waanbeelden.
Waarschijnlijk door oververmoeidheid. Meer niet. Ik heb niet zo best geslapen vannacht.
Niet te geloven. Sir, er is nog steeds iets mis.
Zelf op handbediening, Ik krijg nog steeds rare compasmeldingen.
Zit je terug op 359 graden?
Dat klopt. Iedere keer alsof ik met mijn ogen knipper...
Er moet ook met deze apparatuur iets goed mis zijn, sir.
De spectroscoopregelaars tonen allemaal een permanente rode verschuiving.
Rode verschuiving? Ze kunnen zich nooit allemaal terugtrekken van ons met die snelheid.
Ik heb een voorgevoel, Admiraal, we kunnen ons beter op de 359 graden houden.
Waar heb je het over, Buck?
Ik ben niet van plan dit schip naar de uithoeken van het universum te leiden,
achter alle melkwegen, alleen vanwege je voorgevoel.
We kunnen gewoon niet zo ver uit koers geraakt zijn.
Crichton, hoe ver zijn we weg van Lambda Colony, op dit punt?
508,000 Admiraal,
geometrisch toenemend naar schatting 62 rasters, per seconde, per seconde.
Wat? Zoek het opnieuw uit.
Dat zou tientallen jaren duren, om daar te komen. - Inderdaad, Admiraal.
132 aardse jaren, om precies te zijn.
132 aardse jaren?
Maar dat is onmogelijk. - Dat is waanzin.
We zouden uit onze bevoorrading heen komen, halverwege.
We zullen allemaal omkomen van de honger.
Dus betekende dat visioen.
Mijn hele bemanning sterft aan de hongersdood...
voordat we de haven bereiken.
Elke seconde steeds verder vandaan.
Nee. Niets mis ermee.
Zoals ik u al duidelijk heb geďnformeerd, heren,
alles is prima in orde.
Dat kan gewoon niet.
We hebben dit schip nog niet eens een minuut op koers kunnen houden.
Iets blokkeert de handbediening.
Searcher roept Lambda ruimtepoort op. Kom erin, Lambda. Kom erin.
Nog steeds geruis.
Wacht even. Er is een signaal, wel heel zwak, maar...
Het klinkt als Lambda Control, maar ik kan het niet herleiden.
Lambda, kom erin! Lambda, alstublieft, kom erin!
Ik pak een stem op. Op band 35.9.
Zet de ontstoring voluit! - Begrepen.
Dit is Lambda Colony Beheer reagerend op de zending.
Verstaat u mij?
Gelukkig. Wij ontvangen u, Lambda, maar wel zwak.
We proberen u al uren te bereiken, sinds ons schip uit de koers geraakte.
We kunnen uw schip niet volgen. Verzoek tot identificatie.
Dit is de Searcher.
We vervolgen onze weg naar Lambda morgen, maar we hadden navigatieproblemen.
Searcher? Niet te geloven. U bent 8 maanden te laat...
en volgens de offiële lijst bent u verdwenen.
Dit is de Searcher. Ik zeg u dat we niet verdwenen zijn.
We zijn gewoon uit de koers. - Probeer de afkomst te herleiden.
Lukt niet, Buck, het is te ver weg. - Ik probeer wat voor een goed signaal.
Lambda Beheer, dit is Luitenant Devlin.
Ik wil een bericht sturen aan Cadet Dierdre Lasalle.
Zeg haar dat het goed me gaat. - Zei u lasalle?
Cadet Dierdre Lasalle is ook verdwenen...
tijdens een crash van een reddingsveer om de Searcher te zoeken.
Nee! Dat is niet waar!
Ze kan niet zijn verdwenen.
De dood van de gehele bemanning werd zes maanden geleden bevestigd.
Lambda Control! Kom erin, Lambda!
Het spijt me, echt.
Wij allemaal.
Ik wou dat ik iets zeggen kon.
Het is die kist.
Die kist is het. Sinds het aan boord is, hebben we niets dan probelemen gehad.
Het vermoordde mijn verloofde.
Het vermoordde haar! Het vermoordde mijn verloofde!
Je kunt beter met hem meegaan, Wilma.
Eigenaardiger dan ooit.
Oh hemel.
Yttrium laserstraal is ook nutteloos. Energie buigt 100% af.
Dat zou onmogelijk moeten zijn. Hallo, Mr. Devlin.
Als hier ben gekomen of enige voortgang is, dan moet ik u teleurstellen.
Dr. Goodfellow, zou u dit in de afvalunit willen gooien, alstublieft?
Geen idee waar u het over heeft. - Ik doe het!
Wat gaat u doen? - Deze kist zal onze ondergang worden.
Wat bent u van plan? Hou op! U moet daar onmiddelijk mee ophouden!
Zo gedraagt u zich niet in mijn laboratorium.
Dr. Goodfellow, ik zocht... nee!
Laat die kist los! - Nee!
We hebben assistentie nodig! Snel!
Deze kist is vervloekt!
We moeten het zien kwijt te raken!
Wat gebeurt er hier allemaal?
Wat is er, kindje? Wat gebeurde er?
Mijn ogen... - Het spijt me verschrikkelijk.
Een enorm licht explodeerde uit de kist.
Zo is het genoeg.
Admiraal, nee!
Admiraal Asimov kom naar de brug, alstublieft. Onmiddelijk, sir.
Wat nu weer?
Doctor. Er is iets mis op de brug, ik ga erheen.
Ja, ga maar. Ik pas wel op haar.
Laat mij eens kijken, mop. Blijf stilzitten.
Kolonel, gaat het?
Nou? Zeg het me. Wat is er aan de hand?
We kunnen beter niet van koers gaan, Admiraal, en gewoon doorgaan.
We hebben niet veel meer te verliezen.
En ook geen keus.
Daar zijn we dan. Hoe voel je je?
Hoe is het met je ogen?
Beter. - Goed zo.
Het licht van die kist ebt eindelijk weg.
Goed nieuws. Laat de medicatie het werk doen.
De behandeling zal haar zicht herstellen na een poosje,
Voor een korte periode tenminste. - Wat bedoelt u daarmee?
De lange termijn prognose is niet goed ben ik bang, haar ogen liepen schade op.
Staar zal zich vormen, tenzij een delicate operatie snel word uitgevoerd.
Kan dat hier gedaan worden? - Onmogelijk.
We moeten wachten totdat de faciliteiten daarvoor aanwezig zijn.
Als we er al komen. - Jullie hoefden niet te fluisteren.
De situatie is voor mij niet onbekend.
Ik had er al kennis van vernomen een uur geleden.
Ik had een visioen van mezelf...
lopend door de gangen van het schip... als een blinde vrouw.
Nog een visioen in de tijd die zich voortschreidt.
Het gaat allemaal goed met je komen, weet je dat?
Dat geef ik je op mijn woord.
Buck, ik ben bang.
Geen reden om bang te zijn.
Dat beloofde ik je toch, of niet?
Ik heb je nog nooit in de steek gelaten, toch?
Het komt goed met je.
Kolonel, ik raakte in paniek.
Het spijt me heel erg. - Het was niet uw schuld, luitenant.
En ik zat fout om u aan te vallen. - Excuseer mij, Mr. Devlin.
Ze moet rusten. Het spijt me.
Dank je, jongen.
De manier zoals Buck dat zei, stond me wel aan.
Vertrouw op zijn woord, dan komt het goed met je.
Ik heb je nog nooit in de steek gelaten. Positieve gedachten, lieverd.
Positieve gedachten. God zegene je.
We veranderen opnieuw van richting. - Vijf graden axiaal.
Laat het zijn koers veranderen, uit zichzelf.
Mijn God. Kijk daar eens. Spectroscopische rode verplaatsingen.
Dit is ongelooflijk. - Buck, hoe weet je dat dit juist is om te doen,
dat het ons brengt naar de uithoeken van het universum?
Dat is het enige om te doen. De kist gaat achter zijn beschermeling aan.
Het laat ons vrij wanneer de zoektocht voorbij is. - Admiraal Asimov,
We hebben de lijst vergelijken, zoals u had verzocht.
We zullen geen voedsel, brandstof en medicamenten meer hebben binnen 2 weken...
Waar heb je het over?
Drie dagen geleden hadden we nog voor 18 maanden aan voorraad.
Je zit ernaast. Dat moet wel.
Alle berekeningen zijn vrij van fouten, Admiraal.
Ik ben nauwelijks verantwoordelijk voor het betreurenswaardige feit...
dat mensen organsich voedsel nodig hebben om te kunnen overleven.
Het is die vervloekte kist.
Het heeft onze voorraad verbruikt, net zoals het onze tijd heeft verknoeid.
Devlin, je hebt absoluut gelijk. Dit ding wil ons vernietigen.
Ik denk niet dat het kwade bedoelingen heeft. - U denkt van niet?
En die nachtmerrie-visioenen die het iedereen geeft die het heeft aangeraakt?
En dat het ons aan ons lot heeft overgelaten, tussen al deze onbekende sterren?
De schuld, beste Admiraal, ligt misschien niet aan de sterren, maar aan onszelf,
met verontschuldiging aan de dichter.
Je praat in raadsels. Wat heeft dat te betekenen?
Wat Docter Goodfellow bedoelt is dat die visioenen...
voortkomen uit egoďsme en zwakte uit onszelf.
In mijn geval, waarschuwde mijn moeder mij op mijn trots.
Wetende dat het fout is om regels van het leven te veranderen,
ik riep Koori nog steeds naar me terug te komen.
En ik viel uit tegen Luitenant Devlin vanwege woede.
Admiraal, Kijk.
Een Terra-klasse zonnestelsel, net als het onze in ons universum.
Iederen weer op hun post.
Hoofdzakelijk woestijngebied,
maar ik pik galmen op van een diepe vallei met wat vegetatie.
Holoscan patroon laat een soort gebouw zien, of een grote structuur.
Lijkt de beste plaats om te zoeken. Kom op, Hawk.
Buck, neem mij ook mee.
Mijn ogen. Als de kist goede of het kwade voorstelt,
misschien dat daar beneden... - Kom mee.
De kist, Admiraal.
Naar aanzien lijkt het wel honderden jaren oud.
Bijna vreemd om het hier te treffen.
Er bevinden zich geen structuren in de vallei.
Het blijft prachtig.
Te denken wat het eens wel niet geweest zou kunnen zijn.
Dit moet eens een heilige plek zijn geweest.
Er schijnt niemand in de buurt te zijn.
Misschien zitten we wel verkeerd.
Buck, daar, in steen uitgehouwd.
"Janovus XXVl" was op de eerste steen ingekerft.
Nu is het 'Janovus XXVII."
Wacht. Niet wegrennen. Niet bang worden.
Ik ben niet bang, sir, alleen geschrokken. - Hij spreekt onze taal.
Wie ben je, jongen? Waar kom je vandaan? Ze noemen me de 'kreupele'.
Ik kom van de vallei verderop, maar ik geef onderdak aan mijn kudde hier.
Weet je waar we een zekere Janovus kunnen vinden?
Geen hoeder in de vallei luistert naar die naam.
Het is alleen bekend als de naam achter jullie in die steen.
Dat weten we, maar wie heeft dat gedaan? - Het is er al zo lang dat iedereen kan herinneren.
Ben jij of iemand anders van de hoeders bekend met een Beschermeling?
Beschermeling? - Ja, de beschermeling van dit voorwerp.
Wat een prachtig ding, maar nog nooit eerder gezien.
Buck, gaan we verder met zoeken?
Een andere plek, steeds verder?
Nee. Janovus is hier, ergens in de buurt.
Buck! - Wat gebeurt er?
Het is een aardbeving, een grote! Op de grond, iedereen!
De aarde opent zich! - Buck, de jongen valt erin!
Hou je vast! Hou vast!
Hou vast. Ik probeer je te bereiken.
- Ga terug, alstublieft! U Valt mogelijk!
Ik kom daar langs de andere kant.
Nee. Riskeer het niet! Niet doen!
Buck, het is zandsteen. Het zal je niet houden. - Ik moet het proberen. Volhouden.
Niet doen! - Volhouden.
Volhouden. - Ik ben maar een schaapshoeder.
Volhouden. Ik ben er bijna.
Dat kan ik je niet laten doen. - Vasthouden.
Ik kan het niet!
Nee!
Waarom?
Hij heeft zichzelf voor jou opgeofferd, Buck,
dan kon je je leven niet voor hem riskeren.
Kijk, de kist!
Wij reiken onze groet uit...
en onze dankbaarheid aan de mensen van de Searcher...
om ons te helpen naar het zoeken van de tiende macht.
Onze dank, speciaal gericht aan u, Captain Rogers,
voor het vervullen van de rol als drager van het symbool van de tijd,
en als getuige van de onbaatzuchtige...
die nu zijn plaats kan innnemen...
tussen de Tien Heilge Beschermelingen.
Het is die schaapshoeder.
Hij is niet langer meer kreupel. - Hij is de opvolger,
de nieuwe Beschermeling.
Captain,
dit symbool der bescherming is bij mij bezorgd.
Ik dank u voor het brengen hiervan.
Laat nu de tijd weer als gewoon overgaan.
Laat alle wonden zich helen en de zegen groeien.
Mijn ogen! Ze zijn genezen!
Laat alles weer zijn gewone plaats innemen.
De verschijningen voor de muur...
Als in een ochtendnevel verdwenen.
En weer opnieuw, alles is weer in orde.
Crichton, geef me de aankomsttijd.
Landing op Lambda Colony...
14:30 uur, Admiraal.
Precies op schema.
Roerganger, hoe zit het met onze snelheid en brandstofverbruik?
Normaal, sir. - Mooi.
Kolonel Deering, en de communicatiestatus?
Ook normaal hier, sir. We houden contact met Lambda Control.
Tussen twee haakjes, er is bij niets bekend, dat we ooit zijn verdwaald.
Nog iets gehoord van je verloofde? - Dierdre wacht bij de afzetting.
Zodra we zijn aangemeerd, gaan we onmiddelijk naar de ceremonie.
Je zult er toch zijn, of niet? Jij toch ook, Hawk?
Natuurlijk zullen we er zijn. - Ik heb beloofd te dansen daar.
Iedereen naar mij luisteren.
Om de goeie Professor Einstein te onderstrepen:
De tijd zit weer op het goede spoor. Dat zeg ik jullie.
Dus, Crichton, eind goed, al goed,
jij idioot.
Vertaling en bewerking: ®onnie 2012 ~Home Translations~